Με τη φτερούγα του ταξιδιού

Παρουσίαση του βιβλίου της Φωτεινής Καϊμάκη
Με τη φτερούγα του ταξιδιού
Τα ημερολόγια της Πούλιας και της Καλαβρίας 1994-2015
Πρόσωπα, μνημεία, γλώσσα, λαϊκός πολιτισμός
(εκδόσεις Εν πλῷ, Αθήνα 2017)

Το απόγευμα της Τετάρτης 21 Μαρτίου (6:30-9:00)
Επανάληψη το πρωί της Πέμπτης 22 Μαρτίου (11:00-1:30)

Η παρουσίαση θα συνοδεύεται από πλούσιο εικονογραφικό υλικό και γκρεκάνικη μουσική
(φωτογραφίες και ηχογραφήσεις της συγγραφέως από τα δεκάδες ερευνητικά ταξίδιά της)
Εγγραφείτε εγκαίρως

01 Santa Maria a Cerrate 12oς αι

06 Μασσάφρα βραχώδης εκκλησία Υπαπαντής 12ος αι. Αντίγραφο

 Με τη φτερούγα του ταξιδιού στο ΠΑΝΟΡΑΜΑ

    Καλλιεργούσα χρόνια το μύθο ενός απόλυτου ταξιδιού. Τον βρήκα στα τραχιά μονοπάτια του Ασπρομόντε και στον άστεγο Άϊ Γιάννη τον Θεριστή, στα ξεριζωμένα σπίτια του Ροχουδίου, στην πέτρα του Αγίου Βίτου και στο μοιρολόι της γιαγιάς Λουκίας. Τον ψηλάφησα στον σκοτεινό, υγρό τοίχο μιας κρύπτης γυρεύοντας τα μάτια μιας Αγίας. Τον έχασα στις καμινάδες του Τάραντα, στα τσιμεντένια θηρία του Στύλου και στη λάσπη της Σύβαρης. Ο πόθος για φως είναι το ταξίδι, το ψηλάφισμα της μέσα όρασης, που δίνει μορφή στη σιωπή, η άδεια νύχτα, η μέρα που τρέχει γεμάτη ήχους που ανθοφορούν.
     Ένα σχέδιο είναι από άχρονες στιγμές. Η στιγμή της γης, η στιγμή της μετέωρης φωνής ανάμεσα στο νῦν και στο ἀεί. Ο χρόνος και ο χώρος, που πρέπει να γδυθείς από οποιαδήποτε αίσθηση κι ιδέα για να τον δεις. Το ταξίδι είναι μια φτερούγα σπασμένη που την παίρνει ο άνεμος, την βουτάει στη θάλασσα και της βάζει πανιά, την φουντάρει άγκυρα σ’ ένα λιμάνι ή την ξεβράζει σε βραχώδη ακτή τους Μεσσάπιους του Ηρόδοτου να βρει.
    Οι ξεχασμένοι Άγιοι της Καλαβρίας σιωπούν, μα τα ερείπια των μοναστηριών φωνάζουν γοερά, ζητούν βοήθεια. Η Παναγιά με τα μεγάλα μάτια στο φαράγγι του Grottaglie φοβάται. Ο Άγιος Ανδρέας δεν έχει πια στόμα να μιλήσει, ο Αϊ Γιάννης ο Θεριστής δεν έχει χωράφια να θερίσει. Σφυρίζει ο «φορέας» στο Γκαλλιτσιανό και στο Ροχούδι, κατρακυλάει τις πέτρες στο ποτάμι, μα δεν υπάρχει κανείς να τις σηκώσει στους ώμους και να τις ξαναχτίσει. Μια γλώσσα πανάρχαια, γεροντάρα ψυχορραγεί στις πλαγιές του Ασπρομόντε κι ούτ’ ένας γιατρός για να την γιάνει. 
Με φτάνει από μακριά το νανούρισμα της γιαγιάς Αντωνίας της “Negusseddhena” κι ο βυζαντινός Στρατηγούλης ξεκινά από την Santa Cristina με μαύρο άλογο να ‘ρθεί . O Lorenzo Zavetieri θυμάται το Ροχούδι του με πόνο και τραγουδάει «έλα, έλα μου κοντά τι εγκώ είμαι μαναχό» κι ο Franco Corlianò, thelo na mbriakeftò na mi’ pensèfso (θέλω να μεθύσω να μη σκέφτομαι).
Ξεμαλλιασμένες ταραντάτες παραδέρνουν, το ταμπορέλο κρούει τη λύτρωση.


Φωτεινή Καϊμάκη, για την παρουσίαση του βιβλίου στην Πολιτιστική Εταιρεία Πανόραμα

 

 

 02 Αγ. Ιωάννης από την βάπτιση 13ος 14ος αι. ΜόττολαΑπό το οπισθόφυλλο του βιβλίου της Φωτεινής Καϊμάκη αντιγράφουμε:

«Βιβλίο ντοκουμέντο πολιτισμού, που διασώζει ό,τι ήδη χάθηκε και ό,τι χάνεται χωρίς κανείς να θρηνεί γι' αυτό. Εκατοντάδες κρύπτες, βραχώδεις εκκλησίες, λαμπρά μοναστήρια, αντιγραφεία αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Δεκάδες οι άγιοι και οι ερημίτες στις Θηβαΐδες της Καλαβρίας κι ένας λαός που βάστηξε στους αιώνες τη γλώσσα του την ελληνική "στις αμμουδιές του Όμηρου", βάστηξε την πίστη του παρά τον αμείλικτο πόλεμο για έξι αιώνες μετά την αποχώρηση των Βυζαντινών. Άνθρωποι αγράμματοι γεμάτοι σοφία και ποίηση, άνθρωποι σπουδαίοι, μορφωμένοι, που ανάλωσαν τη ζωή τους στη διάσωση αυτού του υπέροχου πολιτισμού. Ένας ένας φεύγουν όλοι αυτοί, η γλώσσα χάνεται, τα μνημεία αφήνονται στην κακή τους τύχη, οι τοιχογραφίες αναχωρούν. Τι θα μείνει για τις επόμενες γενιές; Θα μάθουν ποτέ αυτά που είδα, που άκουσα, που κατέγραψα 21 χρόνια πολύμοχθης και παθιασμένης έρευνας; Κάθε μέρα, κάθε βήμα, κάθε συνάντηση, κάθε αφήγηση, κάθε μύθος και ιστορία, πρόσωπα, μνημεία, περιπέτειες, ποίηση, ένας ολόκληρος κόσμος, ένας μοναδικός πολύπτυχος πολιτισμός, φωνάζει γοερά, ζήτα βοήθεια, τη διάσωση της μνήμης, την ταυτότητα ενός λαού από κει κι ενός λαού από δω…».

Περιεχόμενα: Ευριπίδης Γαραντούδης, «Το ταξίδι ως διαρκής επιστροφή στον ίδιο τόπο» σσ. 15-20. Domenico Minuto (μτφρ. Alessandro Spiliotopoulos), «Η ενθουσιώδης φτερούγα» σσ. 21-24. Βιβλιογραφία σσ. 742-745. Ευρετήριο σσ. 746-748. Περιεχόμενα του CD σσ. 749-751. Το κείμενο συνοδεύουν περισσότερες από 600 φωτ της συγγραφέως από τις επί τόπου έρευνές της, 4 χάρτες (στις σσ. 12-14) και ένα CD από τις καταγραφές λόγων, ήχων και μουσικής «με ένα θαυματουργό κασετοφωνάκι», όπως εξηγεί η ΦΚ. Σύνολο σελίδων 752 (διαστάσεις 24Χ17).